Skip to content

Vechtdal Blues 2013 zeer goed verlopen!!!

Door Cigarbox Henri

Daar waar voorgaande jaren het festival een zeer hoog Roadhouse gehalte had, was het thema door de ingrijpende verbouwing van de Trefkoele, dit keer verlegt naar een jungle sfeer. Dit omdat de zo genoemde Hal 2, waar het festival deze keer in gehouden werd, een echte, maar kale sporthal is. De organisatie moest dus heel veel extra’s uit de kast trekken om daar sfeer aan te geven, plus zoveel aankleding te plaatsen, dat het geluid voldoende tegen weerkaatsing gedempt werd. Camouflage netten halverwege het plafond waar gedempt groen en paars licht doorheen scheen als een ondergaande zon op een jungle bladerdak. Op doeken, door blacklights geprojecteerde jungle taferelen en bij aankomst werden de bezoekers getrakteerd op angstaanjagende jungle geluiden. Munitiekisten en legergroene jerrycans stonden op het podium. Dit alles bij elkaar, zorgde voor een mysterieuze, maar zeer gezellige sfeer.

De 4 bands vanavond hadden allen 1 doel: de bezoekers tot op het Neanderthaler bot te raken met hun geweldige oerwoudsound, waar je bij aankomst in deze jungle het zweet al van kon uitbreken.

Al ras liep de jungle vol met bezoekers en om 20:30u werd Jeroen van de Jeroen van Tuijlband niet via lianen, maar achterop een motor over de ‘Jungletrail’ door de zaal naar het podium gereden. Zij speelden 3 kwartier lang hun onvermoeibare ‘rainforrest bluesrock’, waar het Dalfser publiek, dat het super vond, al flink door opgewarmd werd. Nummers als bijvoorbeeld ‘Dammend right, I got the blues’ en ‘Lumpsugar love affair’ deden het dan ook prima. Na het afsluitende ‘Mo’s Song’ ontving de JVT-band dan ook een daverend applaus. Zelfs in de States zijn ze helemaal fan van hem, zodat deze ‘King of the Wilderness’, die zich prima thuis voelde op dit festival, na Nieuwjaar daar voor een 2e tournee weer naar toe gaat.

 

Na zijn set werd er onmiddellijk omgebouwd en dat ging ondanks de slopende hitte in deze jungle steeds razendsnel, want met koortsachtig hoge snelheid werd, zonder malaria op te lopen, binnen het kwartier het podium klaargemaakt voor de volgende band en dat is een van de sterke kanten van het Vechtdal Blues & Rock festival.

 

De 2e band die op het podium stond was JennB Blues, de band rondom tijgerin Jennifer Bomert. Jennifer werd op de laadbak van een Tu-Tuk achtige brommobiel binnen gereden naar het podium. Deze jonge zangeres heeft al heel veel podium ervaring en haar schuurpapieren stem, waar menigeen de koude rillingen van krijgt,  is een cross-over tussen Sas Jordan en Janis Joplin. Hun energieke met blues doordrenkte en op hoog vuur gestookte oerwoudrock, die je zeer plezierig raakt, werd dan ook met veel gejuich ontvangen. Ze startten met het geweldige nummer ‘Blues is my business’. Als een ware Tarzan en Jane wisten gitarist Rob en zangeres Jennifer elkaar steeds weer te vinden op het podium en leidden ons langs nummers als ‘Automatic’, ‘Love of mine’ en sloten af met het geweldige ‘Welcome to the human race’, waarin Jennifer helemaal los ging. Dalfsen heeft JennB Blues in het hart gesloten, want ze ontvingen veel bijval van het publiek dat mee swingde en deinde.

 

 

De X-Ray bluesband die daarna aan de beurt was, ging als volleerd gids met kapmessen en machetes voor ons uit om een mooie weg voor ons te banen langs de prachtige Stevie Ray Vaughn covers in hun repertoire. Nummers als bijvoorbeeld ‘Love Struck’, ‘The house is rocking’ kwamen langs.

Naar deze band hadden velen al reikhalzend naar uitgekeken en derhalve werden deze helden dan ook ontvangen als een heerlijk verfrissend bad na een langdurig jungle verblijf. De zang en het gitaarspel van de zeer sympathieke frontman Alec Illic (spreek uit als illitsj) waren zo bedrieglijk echt! Heel de Trefkoele  rockte en shuffelde ook mee op nummers als ‘Cold Shot’. Maar deze band speelde niet alleen SRV nummers, maar ook een prachtige, afwisselende medley met krakers als ‘Smoke on the water’ en ‘Black magic woman’, ‘Black night’,  ‘Sunshine of your love’ en zelfs ‘Beat it’ van Michael Jackson waren daarin verwerkt.

 

 

Ook voor diegenen die niet voor de muziek kwamen, was er genoeg te beleven, want uitstekende sfeer en dito gezelligheid staan altijd voorop bij dit festival. De bars aan beide zijden van de zaal maakten overuren om bijvoorbeeld de heerlijke, geschuimde, geel met witte kokosnootmelk te tappen en zo’n survival in de jungle maakt uiteraard ook hongerig. De broodjes ‘Smoked snake ham’ en ‘Elephant meatballs’ waren dan ook zeer geliefd en gingen als wilde dieren over de touwladder.

 

De laatste band die de jungle betrad was de JPR Strinxband. Deze mannen schrijven ROCK met hoofdletters. Waar de voorgaande edities een tribute van 1 bekende band op de planken stond, was er nu bewust gekozen voor ene band die tributes aan verschillende bands kan spelen. Met High Energy en een onvermoeibare stroom rock covers van b.v. Herman Brood, The Stones,  e.v.a., kreeg het publiek dan ook geen enkele kans om stil te blijven staan. Iets wat ze overigens ook niet wilden, want ook deze band kreeg veel applaus.

 

Om 01:00u was het “Last Call for Alcohol” en na een dankwoord van de organisatie kwam JPR Strinx band nog 1 maal terug op het podium voor een laatste nummer. En dan is editie 2013 van dit festival toch echt afgelopen en keerden de normale oerwoud geluiden weer terug.

 

Al het werk van aankleding en opbouw door de super club van vrijwilligers, was niet voor niets geweest. Publiek genoot, bands genoten, de sfeer was uitstekend. Het was al met al voor de organisatie nog een heel gevecht tegen de klok om alles klaar te krijgen, But yeah…, that’s life in the jungle!

 

 

De organisatie kijkt nu alweer vooruit naar Vechtdal Blues 2014, waar het festival 5 jaar bestaat. De eerste band is al gecontracteerd is, namelijk  Sloe-Gin, een Nederlandse bluesrock coverband, die dus, zoals de bandnaam doet vermoeden, ook nummers van Joe Bonamassa in het repertoire heeft! De nieuwe hal van de Trefkoele zal dan klaar zijn en dat biedt weer kansen voor een nog mooier Vechtdal Blues & Rock festival.

 

Maar… eerst is er zondagmiddag 23 maart nog het kleine zusje van Vechtdal Blues & Rock en dat is de jaarlijkse Lenteblues. Die wordt dit keer in de nevenlocatie, het voormalig Kleine Veer in Dalfsen gehouden. Dan met de 2 mans formatie the Damned and the dirty, die absoluut sfeer weten te brengen.

Onze dank gaat uit naar:

  • onze sponsoren, onmisbaar voor een festival
  • onze enthousiaste club vrijwilligers voor de promotie, aankleding en het werk voor en achter de schermen en ook voor en achter het podium
  • mensen van Blue Line 2000 voor het fantastische licht en geluid
  • barpersoneel en andere mensen van de Trefkoele
  • vrienden van het festival die bv rekwisieten en andere spullen uitlenen en of zich op een andere manier verdienstelijk maken voor het festival
  • de fantastische bands van vanavond
  • de vele radio stations!
  • alle media voor de aandacht voor het festival
  • Niels voor de film die gemaakt wordt over dit festival en vanzelf op deze site zal verschijnen
  • Emiel voor de geweldige mix van jungle geluiden

En natuurlijk het publiek voor weer een fantastische opkomst!

 

Vechtdal Blues en Rock heeft weer bewezen een duurzaam festival te zijn.